Urząd Pocztowy nr 2 w Szczecinie

Urząd Pocztowy nr 2 w Szczecinie jest najstarszym zachowanym przykładem architektury pocztowej w Szczecinie. Zespół budynków został zbudowany etapowo w latach 1872 do wybuchu I wojny światowej. Obiekt został wybudowany na zlecenie głównej dyrekcji poczty z Berlina a pierwsze wzmianki i projekty pochodzą z 1842 roku. Neogotycki gmach mieszczący się przy ulicy Dworcowej, został zbudowany z czerwonej cegły według projektu Carla Schwatlo.

 

 

 

Urząd Pocztowy nr 2 w Szczecinie - główny hol

Urząd Pocztowy nr 2 w Szczecinie – główny hol

Uroczyste otwarcie nowej poczty odbyło się 1 grudnia 1874 roku, zaś w 1877 roku podjęto rozbudowę obiektu od strony Odry. Gmach przy Dworcowej był wielokrotnie poprawiany i rozbudowywany m.in. przez projektantów takich jak August Endell czy Hucke. Górne partie elewacji zdobią tympanony z naszczytnikami przedstawiające końskie łby, nadproża okien zostały przyozdobione rzeźbami orłów. Obydwa motywy zwierzęce symbolizują atrybuty poczty takie jak szybkość, zwinność i niezawodność. Znajdowała się tutaj stajnia pocztowa, ulokowana na zapleczu od strony Odry. Przesyłki były wówczas rozwożone 12 razy dziennie za pomocą wozów zaprzęgniętych w konie. Na pierwszym piętrze znajdowały się mieszkania dyrektora poczty, naczelników i kasjera, na drugim – mieszkania pozostałych urzędników. Na początku XX wieku pomiędzy dwoma budynkami poczty, oddalonymi od siebie o kilkaset metrów działała poczta pneumatyczna, rury łączące budynki zachowały się po dziś dzień. Najbardziej okazałym pomieszczeniem budynku jest główny hol, który posiada efektywne elementy wystroju m.in szklany dach wraz ze stropem wspieranym na kolumnadzie, oryginalne marmurowe podłogi, historyczne malowidła przedstawiające np. przedwojenny port Szczecina. Po zakończeniu II wojny światowej budynki składające się na ten kompleks pełniły różne funkcje, mieściły się tutaj szczecińskie placówki takie jak Urząd Pocztowy nr 2 (nieprzerwanie do dzisiaj), Państwowa Inspekcja Radiowa oraz Technikum Łączności, które w późniejszym czasie zostało przeniesione na ulicę Ku Słońcu. W latach 1994-1995 Urząd Pocztowy nr 2 poddano konserwacji i gruntownie odremontowano włącznie z zabytkowym wnętrzem odsłaniając przy tym wspomniany szklany dach. Zaniedbane elewacje budynku zostały wymyte i przywrócono im pierwotny kolor, dzięki czemu już podczas przejeżdżania przez most Długi od strony prawobrzeża możemy obecnie podziwiać z daleka połyskującą czerwoną cegłę gmachu pocztowego.