Park Noakowskiego w Szczecinie

Park Noakowskiego w Szczecinie – historia tego miejsca ma swój początek w 1815 roku. Już wtedy znajdował się w tym miejscu cmentarz, który zlokalizowany był we wsi Turzyn (niem. Torney) zlokalizowanej obok miasta Szczecin. W 1846 roku zdecydowano o powiększeniu cmentarza, ze zbiegiem lat nekropolia została podzielona na starą część Alte Kirchhof, i nową część zachodnią – Neue Kirchhof.

Park noakowskiego - Nieistniejąca neogotycka kaplica

Park Noakowskiego (niegdyś Cmentarz Turzyński) – Nieistniejąca neogotycka kaplica.

W 1887 roku stara część cmentarza uległa częściowej likwidacji, przyczyną była wytyczona w tym miejscu dzisiejsza ulica Noakowskiego.  Podczas budowy linii kolejowej  jak i dworca Szczecin – Pogodno, cmentarz przecięto, po zachodniej stronie widniały mogiły nad skarpą wykopu. W 1897 roku na terenie nekropolii wybudowano neogotycką kaplicę cmentarną usytuowaną nieopodal torów kolejowych. Ów obiekt w czasie II wojny światowej zapisał się w historii polskiego Szczecina, bowiem w tej świątyni odbywały się raz w miesiącu nabożeństwa dla przymusowo zatrudnionych w Szczecinie Polaków. W 1928 roku, cmentarz został oficjalnie zamknięty, powodem było wykorzystanie całej powierzchni cmentarza i brak możliwości jej powiększenia. Po II wojnie światowej rozebrano kaplicę cmentarną, a teren cmentarza zaczęto przekształcać w park Park Noakowskiego. Jedynymi pamiątkami po obecności cmentarza są drzewa takie jak, platany, dęby i klony. W zachodniej części można zobaczyć pozostałości muru oraz bramy.